Kes Qaw Medin!

Nivîs: Stran Ebdullah

Her çiqas hejmara Kurdan li cîhanê sed milyon be jî, dîsa jî hindik e, nabê em mirovan jê derxin û bi navên cûda qehwê bidin wan, bi navê tekfîr an kevneperestî an jî bi hinceta îdeolojiya vala, wan tewela bikin.

Ew kesên ku niyeta wan xirab e û her tim li kêleka neteweya xwe ne, li dijî wan şaşiyan nekin û li wan miqatebin. Bûyer dê xwe wekî paqij û qirêj polîn bike.

Tu kes ji me ne lêveger an jî fetwedarê derkirina kesî nîne li bihuşta nemirî ya kurdbûnê de, dibe ku tenê di dema serkeftin û serfiraziyan de behre dabe hin Kesan destkeft bi wan hatibin dayîn.

Nexwe hîna demên serkeftin û serfiraziyê di dîroka Kurdîtiyê de hîn jî ji ya ku mirovên xweperest lê veberhênanê dikin kêmtir in. Rastî ewe ku xweperest bi sernavên din qezenc dikin û qezencan kom dikin.

Fêlbazên kurdîtiyê zû têne kifş kirin û karê saziyên mezintir e ku wan ji hev cuda bikin.

Niha karê her kurdperwerekî ew e ku ferhenga Kurdbûnê vejîne û pîvanên Kurdîtiyê li hemî platformên û mînberên giştî belav bike û wan bike serwer.

Ku ew tişt hat kirin pîvanên lêveger dibin ku em giş bow î biçin û em gist li derdora wî kom bibin û em gist wî han bidin êdî xwe ferz bike û hukmê xwe dide.

Ji bo van erkên nû yên têkoşînê, ji Kerkûk heta Hesekê, ji Mehabadê heta Silêmaniyê, ji Erbîl, ji Amed û her deverê din, ji me re sed milyon Kurdên din lazim in, di nav de bi milyonan Beşîr Mişîr ji welatê Çînê û Mecînê ve.

Axir çima Ozbekên Asya Navîn û Uygurên welatê Çînê rêya xwe ber bi Rojavayê Kurdistanê ve dikin û em kurmanc Çînê li me winda dibe? Îja wê demê em kêmiya welatê xwe jî di bin navên cuda cuda de wêran bikin.

Di vê qonaxa metirsîdar de, biratiya Kurd û Kurmanc xeydandina kesî ne gereke.

Xelat